در فرآیندهای فلزکاری نظیر فرزکاری، برشکاری، تراشکاری،
سنگ زنی و به طور کلی نورد سرد، تغییر شکل و برش ایجاد شده در فصل مشترک سطح ابزار
و قطعه کار به واسطه اصطکاک سبب ایجاد گرما یا حرارت برشی می گردد که این حرارت
برشی منجر به کاهش عمر ابزار کار و کیفیت سطح قطعه کار خواهد شد.
هوای موجود در محل وقوع فرآیند دارای ضریب هدایت حرارت پایینی
است و خنک کننده ضعیف محسوب می شود و فقط در مواردی که فرآیند سبک انجام میشود، میتواند
از عهده خنک کردن قطعات برآید. از این رو از سیالات جهت خنک کاری و روانکاری قطعات فلزی حین انجام عملیات روی فلزات استفاده می شود. این سیالات باعث کاهش اصطکاک بین
ابزار برشی و سطح قطعه کار، بهبود مشخصات سطوح، انتقال گرمای تولید شده در حین
ماشین کاری،جلوگیری از خوردگی و زنگ زدگی سطح فلزات، آب بندی سیستم، پاک کنندگی سطوح
و تعلیق ذرات ناخالص و جلوگیری از رسوب آن ها بر روی قطعه های سیستم می گردد.
انواع سیالات خنک کاری
روغن ها و مایعات بسیار متنوع هستند اما به طور کلی چهار نوع مایع فلزکاری
وجود دارد که عبارتند از :
مایعات سنتزی
مایعات نیمه سنتزی
روغن های حل شونده (امولسیون شونده)
روغن خام (روغن های برش یا خام)
ویژگی های شاخص هر نوع
مایعات و روغن های مورد استفاده در فرآیندهای فلزکاری
باید دارای ویژگی های متعددی باشند که در زیر به برخی از آنها اشاره شده است:
۱.روانکاری بالا
۲.خنک کاری بالا
۳.میزان مصرف کم
۴.سازگاری با محیط زیست
۵.سازگاری با فلزات مختلف
۶.زنگ زدگی و خوردگی کم
۷.مقاومت در درجه حرارت های بالا
۸.عدم ایجاد حساسیت های پوستی و ریوی
۹.عمر طولانی و عدم فساد امولسیون (مخلوط آب و رغن)
۱۰.پایداری مناسب امولسیون در درجه های مختلف سختی آب
پارمترهای انتخاب مناسب
انتخاب مایعات فلزکاری به عوامل مختلفی بستگی دارد که
برخی از آن های عبارتند از:
